|
|
Dit is de preek van zondag 16 februari 2014. Op deze zesde zondag door het jaar staat een flink stuk uit de Bergrede op het menu. Die unieke kans om door te dringen tot het hart van Jezus’ prediking mogen we ons niet laten ontgaan. Die tekst is immers een indrukwekkend monument, haast een beginselverklaring van Jezus voor ons, de leerlingen die Hem dierbaar zijn. ‘Jezus ging zitten’, schrijft Mattheüs. Dat was de houding van een rabbijn, die ging onderrichten. Nu kan Hij alles, wat Hij op zijn hart heeft, luchten en in vertrouwde kring ontvouwen, wat in de loop van 30 jaar gegroeid is. In de berg rede is Jezus bezig met zijn intocht in het nieuwe grondwet, die niet langer gebaseerd is op rechten en plichten, op wetten met straf of loon, maar op liefde en geestelijk idealisme, die slechts in vrijheid gedijen bij vrije, bezielde mensen, zonder sancties van straf of controlerende ogen. Jezus bemoedigt zijn leerlingen, in vrijheid te leven en hoe deze mensen, allerlei wetten niet meer nodig hebben. Hij begint met hen geluk te wensen: ‘Gelukkig zijn jullie, omdat je arm bent en met niets begint. Gelukkig als je hongerig bent, je verdrietig voelt of belasterd wordt en daarbij je vrede bewaart en uitstraalt.’ Bijzonder mooi en typerend voor Jezus is dat Hij de gebruikelijke gang van zaken omgooit. Hij zegt niet dat, wanneer je iets tegen een ander hebt, je het eerst moet goedmaken alvorens met een vroom hart deel te nemen aan de liturgie. Nee, Hij zegt: als het je te binnen schiet dat een broeder of zuster van je iets tegen jou heeft, stop dan je gang naar het gebedshuis en ga je eerst verzoenen. Kom nadien terug om in kracht en in vrede deel te nemen aan de cultus, liturgie te vieren. Die manier van doen, is onder mensen uiterst zeldzaam, maar een kenmerk van een ware volgeling van Jezus. Dan bemoedigt Hij ze verder: ‘Zoek niet de minimumgrens, die door de Wet wordt voorgeschreven. Die wet hef ik niet op, maar doen jullie meer dan dat gewone, meer dan dat, wat ze allemaal al doen. Want de wet is voor beginnelingen. Streven jullie naar het hoogste, het maximum. Probeer het beste uit je leven te halen. Leef dit leven van liefde en vrijheid voor aan de mensen. Straal het uit, jullie zijn als zout in het eten, een lamp voor anderen. Laat het aan de mensen zien, maar niet, om zelf eer te behalen. Aalmoezen geven, bidden en vasten - doe je die dingen liever in het verborgene, vanuit je hart, doe ze voor je Vader in de hemel, niet voor het oog van de mensen. Maar probeer mensen te winnen enkel door de liefde. Zoek niet je recht te krijgen. Kom ook je tegenpartij vriendelijk tegemoet. Bemin zelfs je vijand. Vergeld hun het kwaad niet, zet het hun niet betaald, maar vergeef het hun. Vecht niet tegen het kwade, maar overwin het kwade alleen door het goede. Wees even rijkelijk en overdadig als je Vader in de hemel, die strooit met bloemen en de vogels laat zingen. Leef even onbezorgd als die vogels en bloemen en maak je geen zorgen over je levensonderhoud. Je Vader zorgt voor zijn kinderen. Leef vrij! Als jullie je helemaal inzetten voor je Vader en zijn koninkrijk, dan zal Hij voor je levensonderhoud gaan zorgen. Bezielend en tegelijk uitdagend moet Jezus hun toegesproken hebben. En dan sluit Hij deze dag af: ‘Denk eraan: wees er niet tevreden mee, hier slechts ja en amen op te zeggen. Ga het doen, want pas zo gauw je dit gaat doen, bouw je een huis met fundamenten op de rots. De berg rede van Jezus is een uitnodiging en tegelijk een uitdaging voor ons, die Jezus willen volgen. Met onze eigen krachten is het onmogelijk. Maar met de kracht van de heilige Geest is het mogelijk voor ons om het fundament van ons leven op Berg Rede te baseren. Wat krijgen we dan terug? Het antwoord is: het Koninkrijk van God, de liefde, vrede en vreugde in overvloed. Pastor Mathew |
|